नेपालको क्लासिक रणनीतिक खेल

चार बाघ।
बीस बाख्रा।
एउटै बोर्ड।

बाघचाल ५×५ ग्रिडमा खेलिने शिकारी र शिकारबीचको सयौँ वर्ष पुरानो द्वन्द्व हो। एक कप चियामै सिकिने जति सरल, जीवनभर अध्ययन गर्न पुग्ने जति गहिरो।

कम्प्युटरसँग खेल्नुहोस् खेलाडीहरूसँग अनलाइन खेल्नुहोस्

अभ्यास गर्न दर्ता चाहिँदैन। सधैँ निःशुल्क।

५×५ग्रिड, २५ बिन्दु

२खेलाडी, असमान पक्ष

१५–३०मिनेट प्रति खेल

∞नेपालमा सयौँ वर्षदेखिको खेल

२५ बिन्दुमा एउटा शिकार

बाघचालले दुई बिल्कुल फरक सेनालाई आमनेसामने उतार्छ। दुवै पक्षले एउटै खेल खेल्दैनन् — र त्यही नै यसको खास कुरा हो।

बाघहरू

चार बाघ कुनाबाट सुरु हुन्छन्। तिनीहरू बोर्डका रेखाहरूमा घुम्छन्, र जब कुनै बाख्रा बाघको छेउमा हुन्छ र त्यसपछिको बिन्दु खाली हुन्छ, बाघ फड्किन्छ — र बाख्रा सकिन्छ। पाँच बाख्रा खाएपछि शिकार जितिन्छ।

बाघ रणनीति →

बाख्राहरू

बीस बाख्रा एक-एक गर्दै बोर्डमा आउँछन्, अनि बथानझैँ चल्छन्। एक्लो बाख्रा निरीह हुन्छ। तर सँगै भए, तिनीहरूले बिन्दु-बिन्दु गर्दै बाघलाई घेर्छन् — जबसम्म एउटै बाघ पनि चल्न सक्दैन। धैर्य नै तिनको हतियार हो।

बाख्रा रणनीति →

खेल कसरी अघि बढ्छ

1
तयारी

चार बाघ खाली बोर्डका चार कुनामा बस्छन्। बाख्रा खेलाडीसँग बीसै बाख्रा हातमा हुन्छन्।
2
राख्ने चरण

पालैपालो बाख्रा खेलाडीले खाली बिन्दुहरूमा बाख्रा राख्छन्, बाघहरू भने चल्दै शिकार खोज्छन्। हरेक चाल एउटा सानो वाचा हो — र सानो जोखिम पनि।
3
शिकार

सबै बाख्रा राखिसकेपछि दुवै पक्ष रेखाहरूमा चल्छन्। बाघ फड्किने मौका खोज्छन्; बाख्राहरू घेरा कस्दै जान्छन्।
4
अन्त्य

पाँच बाख्रा खाइए बाघहरूको भोज। चारै बाघ थुनिए बथानको जित। पहाडमा बराबरी हुँदैन।

पूरा नियम पढ्नुहोस्

अहिल्यै खेल्ने दुई तरिका

कम्प्युटरसँग अभ्यास

पूरै बाघचाल बोर्ड तपाईंकै ब्राउजरमा चल्छ। पक्ष रोज्नुहोस्, कठिनाइ रोज्नुहोस्, अनि खेल्नुहोस् — न खाता, न डाउनलोड, न केही इन्स्टल।

बोर्ड खोल्नुहोस्

लाइभ मल्टिप्लेयर

साँच्चैका प्रतिद्वन्द्वी, रियल-टाइम बोर्ड, च्याट, हेर्ने सुविधा र भ्वाइस — हाम्रो साझेदार समुदाय चियापसलमा। इन्टरनेटमा काठमाडौँको चिया पसलकै सबैभन्दा नजिकको अनुभव।

चियापसलमा खेल्नुहोस्

बोर्डमा नयाँ

भर्खरै समुदायमा जोडिनुभएका खेलाडीहरूलाई न्यानो नमस्ते।

Anju G. 2 weeks अघि

Rahul p. 2 weeks अघि

Kamal . 2 weeks अघि

+ उहाँहरूसँग जोडिनुहोस्

“स्क्रिन आउनुअघि आँगनहरू थिए — र ती आँगनका ढुङ्गामा, कोही न कोही सधैँ बाघ चालिरहेको हुन्थ्यो।”

बाघचाल पुस्तौँदेखि नेपालका पहाड र उपत्यकाहरूमा खेलिँदै आएको छ: मन्दिरका खुड्किलामा कोरिएको, काठका बोर्डमा कुँदिएको, झरीका दिउँसाहरूमा हजुरबा-हजुरआमाले सिकाएको। यो खेल मात्र होइन — हिमालयकै एउटा सानो, बोकेर हिँड्न मिल्ने टुक्रा हो।

इतिहास हेर्नुहोस्